آموزشی

علت نصب سرریز مخزن چیست؟

سرریز مخزن

منبع خود را در کجا نصب کرده‌اید؟ آیا در صورت بروز بحران و خطاهای رایج، آمادگی آن را از قبل داشته‌اید؟ رایج‌ترین خطایی که در هنگام استفاده از منبع پلی اتیلن ممکن است رخ دهد، سرریز آب است. با نصب سرریز مخزن می‌توانید قبل از وقوع اشکالی در سیستم منبع و محل قرارگیری، آن را مدیریت کنید. چگونه؟ در این مقاله از البرزمخزن توضیح خواهیم داد.

منبع پلی اتیلن یک منبع کارآمد و منحصر به فرد به حساب می‌آید. این منبع برای مصارف گوناگونی در نظر گرفته شده گرچه بیشترین مصرف آن در نگهداری و ذخیره انواع مایعات است. معمولاً مایعات از طریق یک لوله در بالاترین نقطه منبع یا حداقل نزدیک به آستانه آن، وارد مخزن می‌شوند؛ اما ممکن است گاهی سیستم چرخه ورود و خروج مایعات به داخل منابع پلی اتیلنی دچار مشکل شود.

در شرایطی که این فرایند باید بصورت خودکار انجام گیرد، نظیر منابع ذخیره آب آشامیدنی، این عملیات توسط یک شناور مدیریت می‌شود. شناورها انواع مختلف دارند و کارکرد آنها متفاوت است. هر چقدر هم که در هنگام خرید و تهیه شناور، کیفیت و برند مناسبی را انتخاب کنید، شناور یک ابزار مکانیکی است و این احتمال وجود دارد که در هنگام کار، دچار گرفتگی یا خرابی شود و عملاً ورود مایع یا آب آشامیدنی را یکسره کرده و نتواند جریان را قطع کند.

در این شرایط است که باید بگوییم یک مشکل جدی بوجود آمده است. حتی این مشکل ممکن است در حالتی تبدیل به یک بحران بشود.

فرض کنید در منبع مورد نظر مایعی نظیر روغن را نگهداری می‌کنید. اگر شناور مخصوص روغن از کار بیفتد و پمپاژ آن به داخل منبع ادامه داشته باشد، ممکن است روغن سرریز شود. به غیر از اینکه روغن شما به هدر رفته است، ممکن است روغن در جایی بریزد که پاک کردن و مدیریت آن برای شما بسیار سخت شود یا در مواردی ممکن نباشد.

در این شرایط راهکار شما چیست؟ آیا می‌توان سرریز منبع پلی اتیلنی را به راحتی مدیریت کرد؟ چه نکاتی در این مورد وجود دارد که باید در نظر بگیرید؟ با ادامه مقاله با ما همراه شوید تا کمی بیشتر درباره نصب سرریز مخزن بدانیم.

سرریز مخزن چیست؟

همانطور که در بالا گفته شد، سرریز مخزن اضافیِ حجم داخل مخزن است که بنا به دلیلی بیش از حد مورد نظر در مخزن قرار گرفته و تمایل دارد از آن خارج شود. اما همیشه این فرایند به همین سادگی اتفاق نمی‌افتد. بیشتر مخازن پلی اتیلنی به دلیل ساختار یکپارچه و بدون درز خود و همچنین کیفیت بالای قالب گیری درب پلی اتیلنی، فاقد منافذ ورود و خروج هوا و مایعات هستند.

اگر مخزن شما فلزی بود، به دلیل سوراخ‌ها و درزها و منافذ مختلف، خصوصاً به علت بد فرم بودن درب آنها، آب بدون شرایط خاصی از بالای منبع سرازیر می‌شد. اما در مخزن پلی اتیلنی موضوع کمی متفاوت است؛ این نوع مخازن، عملاً اجازه عبور هوا و مایعات را نمی‌دهند و این موضوع موجب بروز مشکلاتی می‌شود. در واقع به دلیل اینکه این مخازن از دسته مخازن تحت فشار به حساب نمی‌آیند، ممکن است فشارهای وارده به آن و تجمع هوا در بالای مخازن پلی اتیلنی، به آنها آسیب وارد کند.

اولین راهکاری که برای این موضوع به نظر می‌رسد، نصب سرریز مخزن است.

علت نصب سرریز در مخازن چیست؟ و در صورت عدم نصب سرریز مخزن چه مشکلی برای محصول بوجود می‌آید؟

همانطور که در بالا گفته شد، علت نصب سرریز مخزن در مخازن پلی اتیلنی مدیریت سرریز مایعات است. در واقع شما برای مدیریت موجودی داخل منبع به یک لوله سرریز نیاز دارید.

در صورتی که به هر دلیلی این لوله را نصب نکنید، دچار مشکلات مختلفی خواهید شد. اگر مخزن شما جهت نگهداری آب آشامیدنی باشد، شاید در ابتدا این مشکل به چشم نیاید؛ اما برای سایر مایعات، نصب سرریز مخزن ضروری به نظر می‌رسد. با این وجود این موضوع ارتباط مستقیم با محل نصب مخزن شما نیز دارد. با فرض اینکه مایع داخل منبع پلی اتیلنی شما، آب باشد و محلی که منبع را نگهداری می‌کنید، عایق نباشد، ممکن است سرریز منبع باعث تخریب و فرونشست سطح زیرین منبع شود.

نکاتی که در هنگام نصب سرریز مخزن باید در نظر بگیرید

وظیفه اصلی لوله سرریز مخزن، عبور هوا در مرحله اول و عبور مایع در مرحله بعد است. اولین وظیفه‌ای که به عهده لوله سرریز گذاشته شده این است که در هنگام پر و خالی شدن مخزن، امکان عبور هوا را به منبع بدهد تا اصطلاحاً منبع نفس بکشد و دچار انبساط و انقباض نشود. بعد از آن باید عاملی برای هدایت مایعات به محل مخصوص در نظر گرفته شود. گاهی ممکن است صرفاً برای هدایت مایعات به سمت کف شور، اقدام به نصب سرریز مخزن بکنید.

نکته اولی که در هنگام نصب سرریز مخزن باید در نظر بگیرید این است که خروجی لوله سرریز مخزن باید در جایی نصب شود که نسبت به لوله ورود آب به شناور، در جایی بالاتر قرار داشته باشد. به طوری که با فرض تجمع بیش از حد و بالاتر شناور، امکان انتقال مایع و هوا وجود داشته باشد.

مورد بعدی که باید در نظر بگیرید این است که قطر لوله سرریز باید بیشتر یا برابر لوله ورودی آب به منبع باشد. این مورد باعث تخلیه آسان و بدون ترافیک مایعات خواهد شد و از انبساط منبع جلوگیری خواهد کرد. در ضمن باید لوله سرریز از کنار مخزن به سمت پایین کشیده شود.

و در آخر هم در نظر داشته باشید که انتهای لوله سرریز باید بلندتر از منبع باشد. بهتر است لوله مخزن سرریز در هنگام نصب در صورت لزوم به سمت کف شور یا جایی که قرار است سرریز در آن جمع آوری شود، هدایت گردد.

مبحث شانزدهم مقررات ملی ساختمان در مورد نصب سرریز مخزن

در بخش‌هایی از بند ث مبحث شانزدهم مقررات ملی ساختمان به اتصالات مخزن ذخیره آب اشاره شده است. این دستورالعمل‌ها روش‌های کلی استفاده از لوله سرریز را تشریح می‌کنند. متن درج شده در مبحث شانزدهم به شرح زیر است:

  1. روی لوله ورود آب به مخزن یا تانکر باید یک شیر قطع و وصل و یک شیر کنترل، از نوع شناور و یا نوع دیگر، نصب شود تا از سرریز و اتلاف آب جلوگیری گردد.
  2. لبه زیر دهانه لوله ورود آب به مخزن باید دست‌کم ۴۰ میلیمتر از روی دهانه لوله سرریز بالاتر باشد تا فاصله هوایی لازم تأمین شود.
  3. قطر نامی لوله سرریز باید دست کم دو برابر قطر لوله ورود آب به مخزن ذخیره باشد. روی لوله سرریز نباید هیچ شیری نصب شود. لوله سرریز مخزن نباید از جنس قابل انعطاف باشد. انتهای لوله سرریز باید دست‌کم ۱۵۰ میلیمتر بالاتر یا دورتر از کف شوی یا هر نقطه تخلیه دیگر باشد. انتهای لوله سرریز نباید قابل اتصال به شلنگ بوده و باید توری مقاوم در برابر خوردگی داشته باشد. لوله سرریز باید در مسیری کشیده شود که احتمال یخ زدن نداشته، یا با عایق گرمایی در برابر یخ زدن محافظت شود. لبه زیر دهانه سرریز باید دست کم ۴۰ میلی‌متر از حداکثر سطح آب بالاتر باشد.
  4. مخزن ذخیره آب باید لوله هواکش داشته باشد تا فشار داخل مخزن را اتمسفریک کند. قطر نامی لوله هواکش باید دست‌کم برابر قطر نامی لوله ورود آب به مخزن باشد و دهانه انتهای آن توری مقاوم در برابر خوردگی داشته باشد.
  5. مخزن ذخیره آب باید در پایین‌ترین نقطه، لوله تخلیه آب داشته باشد که با باز کردن شیر آن بتوان تمام آب مخزن را تخلیه کرد. لوله تخلیه مخزن نباید از جنس قابل انعطاف باشد. انتهای لوله تخلیه باید دست‌کم ۱۵۰ میلیمتر بالاتر و دورتر از کف شوی یا هر نقطه تخلیه دیگر باشد. انتهای لوله تخلیه نباید قابل اتصال به شلنگ بوده و باید با توری مقاوم در برابر خوردگی محافظت شود. لوله تخلیه باید در مسیری کشیده شود که احتمال یخ زدن وجود نداشته باشد.
بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.